Op naar de top: zeker weten!

Ambities in het Nederlandse wetenschaps- en innovatiebeleid worden sterk gestuurd door de prestaties op allerlei rankings. Onze universiteiten moeten in de top van de Times Higher Education en Shanghai rankings; onze publicaties moeten meer worden geciteerd dan het wereldgemiddelde; ons land moet naar de top in de ranglijsten van innovatie, groei en concurrentiekracht.

De ambitie is om Nederland bij de vijf sterkste kenniseconomieën ter wereld te brengen. Ook voor die ambitie bestaat een ranking: de Global Competitiveness Index (GCI) van het World Economic Forum. In de GCI staat Nederland op de zevende plaats, achter Zwitserland, Singapore, Zweden, Finland, de VS en Duitsland. In de onlangs verschenen Global Innovation Index staan we zesde. Blijkbaar zijn we er bijna. Het gaat echter niet dat om dat ene getal maar juist om wat er achter zit en vooral om de visie die het beleid vorm geeft.

Het Genootschap van Hackende Huisvrouwen

Een datalek bij boekengigant Bol.com is gedicht dankzij het Genootschap van Hackende Huisvrouwen. Al eerder dichtte het gaten bij twee ggz-instellingen, waar medische gegevens op een onbeveiligde server stonden, en bij KPN, waar zakelijke klanten een standaard inlognaam en wachtwoord voor hun router gebruikten.

Veel mensen, vooral mannen, reageren cynisch. ‘Hackende huisvrouwen? Ik dacht hakkende!’ Of: ‘Ze bedoelen zeker: hakende!’

Andere zien er de humor wel van in. ‘Net een Suske en Wiske titel!’ ‘Het lijkt wel een bericht uit de Duckstadkrant!’

En sommige zijn ronduit enthousiast. ‘Meesterlijk!’ ‘Waar kan ik me aanmelden?’

Meisjes en wetenschap: glamour werkt wél

De Europese Unie heeft weinig geluk met haar campagnefilmpjes. Eerder dit jaar was er al ophef rond een op Tarantino’s Kill Bill geïnspireerd filmpje bedoeld om de verdere uitbreiding van de EU te promoten. Vorig weekend was er op Twitter een ware explosie van woedende reacties naar aanleiding van het videoclipje bij de campagne ‘Science: it’s a girl thing’, bedoeld om jonge meiden enthousiast te maken voor een wetenschappelijke carrière.

Zelf begreep ik die opwinding over het clipje niet zo. Wat is er helemaal aan de hand? Je ziet een paar kortgerokte, hooggehakte meiden in een laboratoriumachtige omgeving met daar doorheen snelle beelden gemonteerd van gestileerde wetenschappelijke attributen en handelingen. Wat er precies gebeurt in het spotje blijft onduidelijk, maar de centrale boodschap leek mij helder en belangrijk: ook als je een typische girly girl bent en houdt van mode en make up, kan een carrière in de wetenschap iets voor jou zijn.

Die boodschap lijkt me vooral belangrijk, omdat het beeld dat jongeren (en een groot deel van de volwassenen trouwens ook) van de bèta – en technische wetenschappen hebben – want daar gaat deze campagne met name over – heel anders is.